Luwr co zobaczyć w 2 lub 3 godziny: najważniejsze dzieła
Zaktualizowano 28 października 2026
Luwr, co zobaczyć, w skrócie: Mona Lizę i Wesele w Kanie Galilejskiej w sali 711, Wenus z Milo w sali 345, Nike z Samotraki na szczycie schodów Daru, Tratwę Meduzy i Wolność wiodącą lud na barykady w sali 700 oraz Niewolników Michała Anioła z Psyche Canovy w sali 403. Samo muzeum łączy niemal wszystkie te dzieła w trasie Arcydzieła, na którą przewiduje 1 godzinę i 30 minut. W 2 godziny przejdziesz ją bez pośpiechu; w 3 dodasz skrzydło Richelieu: skrzydlate byki z Chorsabadu, Kodeks Hammurabiego i apartamenty Napoleona III. Lista idzie w kolejności oficjalnej trasy, więc możesz czytać ją jak plan zwiedzania.
- #1
Kariatydy Jeana Goujona
Pierwszy przystanek oficjalnej trasy, w sali 348 skrzydła Sully, poziom 0.
Tu muzeum zaczyna trasę po arcydziełach. Sala Kariatyd była salą balową renesansowego pałacu Henryka II: architekt Pierre Lescot zamówił u Jeana Goujona trybunę dla muzyków wspartą na czterech posągach-kolumnach. W 1572 roku odbył się w niej ślub Małgorzaty de Valois i Henryka z Nawarry, kilka dni przed nocą świętego Bartłomieja. Od 1692 roku eksponuje się tu rzeźbę antyczną; stoi tu Śpiący Hermafrodyta, kupiony przez Napoleona I w 1807 roku.
- #2
Wenus z Milo
Sala 346, skrzydło Sully, poziom 0, zaraz za Kariatydami.
Biały marmur, 2,11 m, wyrzeźbiony między 130 a 100 rokiem p.n.e. przez nieznanego autora. Rolnik znalazł ją w 1820 roku na greckiej wyspie Milos (Melos); trafiła jako dar do Ludwika XVIII, który przekazał ją muzeum, a do Luwru dotarła w 1821 roku. Według samego muzeum jej przybycie zbiegło się z opustoszałym Luwrem: w 1815 roku kongres wiedeński nakazał zwrot około 5000 dzieł zrabowanych przez Napoleona. Znaleziono ją bez ramion i wciąż trwa spór, czy trzymała jabłko, czy tarczę.
- #3
Nike z Samotraki
Na szczycie schodów Daru (sala 703), skrzydło Denon, poziom 1.
Posąg z marmuru paryjskiego, 2,75 m, z II wieku p.n.e., przedstawiający Nike, boginię zwycięstwa, osiadłą na dziobie okrętu wojennego. Francuski konsul Charles Champoiseau odkrył ją w 1863 roku w sanktuarium na wyspie Samotraka. Muzeum wyjaśnia, że najpierw wystawiono ją bez skrzydeł i bez okrętu; gdy zidentyfikowano szare marmurowe bloki dziobu, zrekonstruowano ją z podstawą i skrzydłami. Ostatnią konserwację, trwającą półtora roku, zakończono w 2014 roku.
- #4
Leonardo w Wielkiej Galerii
Sala 710, skrzydło Denon, poziom 1: La belle ferronnière i Święta Anna, przed Mona Lizą.
Luwr ma pięć obrazów i dwadzieścia dwa rysunki Leonarda da Vinci. W Wielkiej Galerii, w drodze do Mona Lizy, wiszą dwa z nich: Portret kobiety, zwany La belle ferronnière (może to być Lucrezia Crivelli, kochanka Ludovica Sforzy; przydomek wziął się z pomyłki Ingres’a) i Święta Anna Samotrzecia z Dzieciątkiem bawiącym się z barankiem. Wcześniej, w sali 708, w Salonie Kwadratowym narodził się „Salon” Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby.
- #5
Mona Liza (Gioconda)
Sala 711, Salle des États: największa sala muzeum, skrzydło Denon, poziom 1.
Olej na desce topolowej, 79 × 53 cm, który Leonardo zaczął około 1503 roku i poprawiał prawdopodobnie do 1519 roku. Przedstawia Lisę Gherardini. W Salle des États wisi od 1966 roku, za szybą gabloty kontrolującej temperaturę i wilgotność. Skradziono ją 21 sierpnia 1911 roku i odzyskano po ponad dwóch latach. Żeby stanąć na wprost niej, trzeba odstać kolejkę; muzeum radzi wykorzystać to czekanie na obejrzenie Wesela w Kanie Galilejskiej na przeciwległej ścianie.
- #6
Wesele w Kanie Galilejskiej, Veronese
W tej samej sali 711, naprzeciwko Mona Lizy: największy obraz w Luwrze.
Prawie 70 m² płótna namalowanego przez Paola Veronesego w latach 1562–1563 do refektarza klasztoru San Giorgio Maggiore w Wenecji. Veronese przedstawił biblijny cud jako wenecką ucztę swoich czasów. Wojska napoleońskie zabrały obraz w 1797 roku i do przewiezienia do Paryża trzeba go było zwinąć; w Luwrze jest od 1798 roku.
- #7
Tratwa Meduzy, Géricault
Sala 700 (Sala Mollien), obok Salle des États, skrzydło Denon, poziom 1.
Olej na płótnie, 4,91 × 7,16 m, namalowany w latach 1818–1819 i pokazany na Salonie w 1819 roku. Opowiada prawdziwe wydarzenie: katastrofę fregaty Meduza w lipcu 1816 roku. Według muzeum ze 150 rozbitków, którzy przez trzynaście dni dryfowali na prowizorycznej tratwie, uratowano żywych tylko 15. Géricault pracował nad nim osiem miesięcy, a obraz trafił do Luwru w 1824 roku, krótko po śmierci malarza.
- #8
Wolność wiodąca lud na barykady, Delacroix
Także w sali 700, kilka metrów od Tratwy Meduzy.
Olej na płótnie, 2,60 × 3,25 m, namalowany w 1830 roku. Nie przedstawia rewolucji 1789 roku, jak się często sądzi, lecz rewolucję lipcową 1830 roku przeciwko Karolowi X: trzy dni walk na barykadach Paryża. Państwo francuskie kupiło obraz w 1831 roku, ale w Luwrze wystawiono go dopiero w 1863 roku. Według muzeum to najbardziej znane dzieło Delacroix. Przy wyjściu z sali jest Café Mollien z toaletami, jeśli potrzebujesz przerwy.
- #9
Koronacja Napoleona, David
Koronacja z 2 grudnia 1804 roku w Notre-Dame, na płótnie wysokim na ponad sześć metrów.
Jacques-Louis David zaczął ją malować 21 grudnia 1804 roku, a ostatnie poprawki naniósł w listopadzie 1807 roku. Przedstawia uroczystość w katedrze Notre-Dame. To olej na płótnie o wysokości ponad 6 m i szerokości prawie 10 m. Oryginał jest w Luwrze; sam David namalował później replikę, która jest w Pałacu Wersalskim.
- #10
Niewolnicy Michała Anioła i Psyche Canovy
Sala 403, Galeria Michała Anioła, skrzydło Denon, poziom 0: dwa arcydzieła w jednej sali.
Umierający niewolnik (marmur, 2,29 m, około 1513 roku) i Zbuntowany niewolnik miały zdobić grobowiec papieża Juliusza II, którego nigdy nie ukończono; we Francji są od 1550 roku, a w Luwrze od 1793 roku. W tej samej galerii stoi Amor i Psyche (Psyche ocucona pocałunkiem Amora) Antonia Canovy: zamówiona w 1787, ukończona w 1793 roku, marmur wysoki na 1,55 m. Z podestu przy wyjściu widać Piramidę, ostatni przystanek oficjalnej trasy.
- #11
Skrzydlate byki z Chorsabadu i Kodeks Hammurabiego
Skrzydło Richelieu, poziom 0: dziedziniec Chorsabad (sala 229) i sala 227.
Na trasę na 3 godziny. Skrzydlate byki z ludzkimi głowami (lamassu) strzegły bram pałacu Sargona II w Dur Szarrukin, dzisiejszym Chorsabadzie (Irak), w latach 713–706 p.n.e.; wydobyto je w latach 1843–1844. Tuż obok, w sali 227, stoi stela z Kodeksem Hammurabiego: 2,25 m czarnego kamienia z prawami króla Babilonu, z około 1750 roku p.n.e., odnaleziona w Suzie (Iran) w grudniu 1901 roku przez ekspedycję Jacques’a de Morgana.
- #12
Siedzący skryba i apartamenty Napoleona III
Dwa przystanki więcej dla tych, którzy mają trzy godziny: Egipt w Sully i Drugie Cesarstwo w Richelieu.
Siedzący skryba to posąg z malowanego wapienia, 53,7 cm, z egipskiego Starego Państwa (między 2480 a 2350 rokiem p.n.e.), odnaleziony w 1850 roku na nekropolii w Sakkarze; oczy ma z białego kwarcu i kryształu górskiego. Apartamenty Napoleona III (sale 544–535, skrzydło Richelieu, poziom 1) to według muzeum jedyne zachowane salony Drugiego Cesarstwa otwarte dla zwiedzających; obok jest Café Richelieu.
Najczęściej zadawane pytania
Ile czasu potrzeba na zwiedzanie Luwru?
Na najsłynniejsze dzieła od 1,5 do 3 godzin. Oficjalna trasa Arcydzieła trwa 1 godzinę i 30 minut i obejmuje jedenaście przystanków; większość opisywanych przez nas wycieczek z przewodnikiem trwa od 2 do 2,5 godziny. Zobaczenie całego muzeum w jeden dzień jest nierealne: Luwr jest otwarty 9 godzin (09:00–18:00), z ostatnim wejściem godzinę przed zamknięciem i opróżnianiem sal 30 minut wcześniej. W środy i piątki zamyka się o 21:00.
Co zobaczyć w Luwrze w 2 godziny?
Idź w kolejności oficjalnej trasy: Kariatydy (sala 348) i Wenus z Milo (345) w skrzydle Sully; Nike z Samotraki (703), Wielka Galeria z Leonardem (710), Mona Liza i Wesele w Kanie Galilejskiej (711), Tratwa Meduzy i Wolność wiodąca lud na barykady (700) w skrzydle Denon, poziom 1; a na koniec Niewolnicy Michała Anioła i Psyche Canovy w sali 403. Muzeum przewiduje 1,5 godziny; w 2 godziny zmieścisz kolejki i salę Mona Lizy.
Co zobaczyć w Luwrze w 3 godziny?
Trasę na 2 godziny plus skrzydło Richelieu: skrzydlate byki na dziedzińcu Chorsabad (sala 229) i Kodeks Hammurabiego (sala 227) na poziomie 0 oraz apartamenty Napoleona III (sale 544–535) na poziomie 1, gdzie możesz odpocząć w Café Richelieu. Jeśli zostanie Ci czas, Siedzący skryba stoi w dziale starożytności egipskich w skrzydle Sully.
Jak podzielony jest Luwr?
Na trzy skrzydła wychodzące z holu pod Piramidą: Denon (wielkoformatowe malarstwo włoskie i francuskie, Mona Liza, Nike z Samotraki, rzeźba włoska), Sully (dawny pałac, Wenus z Milo, starożytności greckie i egipskie) i Richelieu (Bliski Wschód, sztuka użytkowa, apartamenty Napoleona III). Każde skrzydło ma kilka poziomów; sale są numerowane, a muzeum publikuje plan.
Co zobaczyć w Luwrze z dziećmi?
Duże dzieła z historią sprawdzają się lepiej niż sale z małymi obrazami: Nike z Samotraki na szczycie schodów, pięcionogie skrzydlate byki, Siedzący skryba z kryształowymi oczami, Tratwa Meduzy i Mona Liza. Osoby poniżej 18 lat wchodzą za darmo, ale także dla nich warto zarezerwować godzinę. Po wyjściu w Ogrodzie Tuileries są żaglówki do puszczania, karuzela i plac zabaw.
Z przewodnikiem czy samodzielnie?
Do samodzielnego zwiedzania wystarczy oficjalny bilet (22 € dla mieszkańców EOG, 32 € dla pozostałych) i trasa na 1,5 godziny publikowana przez muzeum. Zwiedzanie z przewodnikiem dodaje kogoś, kto prowadzi Cię od sali do sali i objaśnia dzieła; większość opisywanych przez nas wycieczek trwa od 2 do 2,5 godziny i obejmuje bilet z godziną wejścia. Pamiętaj, że żaden bilet nie omija kontroli bezpieczeństwa.
Co zobaczyć w pobliżu Muzeum Luwr?
Po wyjściu przez Piramidę masz przed sobą Łuk Triumfalny Karuzeli (1806–1808), a za nim bezpłatny Ogród Tuileries, z Muzeum Oranżerii i Liliami wodnymi Moneta na jego zachodnim krańcu. Przechodząc przez Sekwanę kładką Léopold-Sédar-Senghor, dojdziesz do Muzeum Orsay.
Źródła